Zapowiadaliśmy nieśmiertelne utwory, w których będzie można się przejrzeć jak w lustrze. Ale nie dlatego, by poprawić fryzurę i makijaż, lecz po to, by zajrzeć w siebie. I ten spektakl – zagrany, zatańczony i zaśpiewany dał widzom wgląd w siebie. Dlaczego Grzegorz Ciechowski nie umarł? Bo jego twórczość dotyka tego, co w życiu najważniejsze: miłości. Pokazali to aktorzy Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka, młodzi ludzie, którzy znakomicie poczuli, co poeta miał na myśli. „Ciechowski. W lustrze” przedstawiliśmy naszym widzom 20 listopada na Dużej Scenie Konińskiego Centrum Kultury w ramach nowego projektu teatralnego Scena Konin.
Dzwoni do Państwa Grzegorz Ciechowski
W widowisku wystąpili Adam Mortas i Katarzyna Mazurkiewicz, którzy na scenie byli jak mandala. Zgrani głosowo, w choreografiach, bez zbędnych gestów operowali również ruchomą scenografią. Aktorka stworzyła również kostiumy, biało-czarne – inspirowane barwami Republiki. Artyści wykonali najważniejsze utwory z repertuaru tego zespołu. Na wejście zadzwonił telefon. Dźwiękiem znajomym, z androida czy iphone’a. Potem też było znajomo: telefony zaczęły się urywać w piosence. Było też trochę takich, które znamy słabiej, ale nie za wiele. Repertuar został starannie wybrany, by pokazać odcienie miłości – od erotyki, zmysłowości, miłości, która ma duchowy wymiar aż po rozstanie, w czasie którego błaga się w rozpaczy: „Odchodząc, zabierz mnie”. Eros i Tanatos.
O czym jest twórczość Republiki?
Ciechowski bardzo często porównywał miłość i namiętność do tego, co dzieje się na niebie, pisał, że są one dla dwojga ludzi Kosmosem, przyrównywał je do wybuchu supernowej, której eksplozja następuje raz na milion lat. Przyglądał się też kobietom. Ich czułości i chłodom. Był w tym spostrzegawczy i pełen głębi. Wiedział, że i kobiety, i mężczyźni czasem udają, również miłość. No cóż, „Gramy dalej”.
Ta namiętność wybuchła też na scenie Konińskiego Centrum Kultury. To przyciąganie i odpychanie, zbliżanie się i oddalanie pokazali młodzi aktorzy. Było pięknie, bo zabraliśmy to widowisko do domu.
Młodzi i utalentowani od Dejmka
Katarzynie Mazurkiewicz i Adamowi Mortasowi towarzyszył na deskach teatru Rafał Rybak (dźwięków fortepianu w spektaklu poświęconym Grzegorzowi Ciechowskiemu nie mogło po prostu nie być), który grał na żywo. Oprawę tworzyła też muzyka elektroniczna. Scenografia była oszczędna, bo nie o dekorację tu chodziło, a o wsparcie artystycznego wyrazu. Światła tworzyły niesamowitą atmosferę (Damian Pawella). Niepokoju. Głębi, czegoś niespodziewanego czy może nawet grozy. Głosem z offu był Dymitr Hołówko.
Co dalej na Scenie Konin?
W finale, po oklaskach na scenie pojawili się Rafał Dąbrowski aktor z Konina i promotor spektakli na Scenie Konin, który wystąpił w spektaklu inaugurującym ten projekt „Pętla” według Marka Hłaski.


